دلبسته به سکه های قلک بودیم

دنبال بهانه های کوچک بودیم

رویای بزرگتر شدن خوب نبود

ای کاش تمام عمر کودک بودیم...

کوهی و دلت وسعت دریا دارد                            دریایی و ساحلت تماشا دارد

عمریست که دیده از تماشای تو می                    می نوشد و باز هم تماشا دارد

درکرب وبلا که عشق بی بال و پراست         خورشید جهان به خون خود غوطه ور است

من ماندم و یک جهان فراتر از داغ                   کاین داغ زهرچه شعله سوزنده تراست

در ایام اربعین هستیم  چند رباعی سروده خودم را که در کتاب آئینه های ماندگار هم چاپ شده تقدیم می کنم... به امید زیارت مجدد حرم با صفای ابوفاضل(ع):

گنجینه حرمت و حیایی عباس                           سرمست زجام کبریایی عباس

مانند حسین توهم به دل جاداری                     هم مطلع عشق و هم وفایی عباس

**********************************************************

ای جان و جهان فدای نامت عباس                    سرمست شدم من زکلامت عباس

لب تشنه شگفتا که ننوشیدی آب                    جانم به فدای این مرامت عباس

ای قامت دین شد از قیامت عباس                        عشقت به دلم تا به قیامت عباس

عمری است که خواب حرمت می بینم                     بنگر نگهی براین غلامت عباس

این شعر زیبا نمی دانم چگونه به دستم رسید و متعلق به کدام شاعره؟

اما روی خروجی قرارش دادم تاشما هم از اون لذت ببرید...

چند روزیست که بیمار وفایت شده ام                    در بستر غم چشم به راحت شده ام

   این را تو بدان اگر بمیرم روزی                          مسئول تویی که من فدایت شده ام